sommigen van ons horen het nog:

het dreunen van de zilveren vogels

op weg naar het oosten

talloze bemanningen kwamen nooit meer thuis

en kregen een eeuwige rustplaats in vreemde grond

De ontelbare slachtoffers van de waanzin

stierven voor een wereld zonder verschrikkingen

zonder rassenhaat, zonder fascisme en zonder leugens,

voor 'n wereld zonder populistisch gebral

Sommigen van ons weten nog dat het stil werd:

80 jaar geleden zweeg het geschut,

wat een hoopvol begin, nooit meer oorlog

maar, onze vrijheid is een tere lentebloesem

Onze eigen dorpse wereld lijkt zo veilig en warm,

het sterrengeel van de haat is verbleekt

en Auschwitz is vervaagd in onze gedachten

de rechterarm wordt hier niet geheven

Ontwaak uit je onbekommerdheid

want ze zijn terug:

die stampende laarzen, de leugens van de macht,

de grauwe paarden van de apocalyps roeren zich;

een vale nevel verdoft onze schitterende vrijheid

Twee minuten stilte voor de gevallenen,

hun jonge levens in de knop gebroken

twee minuten stilte voor het verzet

onze vaak anonieme strijders tegen terreur

Hun hoop gaf toen moed en kracht

een houvast in een wereld vol geweld en angst

een anker voor de toekomst van onze kinderen

voor de gedachtelozen een lichtend voorbeeld

lieve mensen, vergeet hen niet,

blijf hopen, waken en bidden

eens zal een lentebries opsteken,

eens zal de vale nevel optrekken

De dood

Een vijand en een vriend

Een wond dat nooit opklaard

Iets dat geen ziel verdiend

En geen hart aanvaart

De 2 minuten stilte zijn niet genoeg

Om de doden te herdenken

Want de pijn die er in zit

kan je moeilijk oogwenke

Zij hebben ervoor gezorgd

dat ik sta waar ik sta.

Tegen de vrijheid zeiden ze

we zijn er bijna.

We staan op gaan naar school of werk

Hij speelt een viool zij zit in een kerk

De vrijheid om te bepalen waar je voeten staan

De vrijheid om te groeten zonder waan.

Iedereen herdenkt op zijn manier

Want voor dezelfde reden staan we hier

Herdenken

Elkaar liefde en hoop schenken

Voor de mensen die nog strijden in hun land

Geven wij een helpend hand

Een prachtig begin voor jong en oud

En geen eind voor vrienden die je vertrouwd

sommigen van ons herinneren zich nog dat geweldige moment:

jubelende vogels in 't voorjaar van 1945,

het geluid van vrede.

wij waren buiten onszelf van vreugde, nooit meer oorlog,

wij ruimden puin, bouwden en probeerden te vergeten.

weg met de dictatuur, 't antisemitisme

en 't gebral van het herrenvolk,

geen plek meer voor adderengebroed en stampende laarzen.

de doden waren begraven, ze werden herdacht en betreurd,

er kwamen monumenten,

de horror van de oorlog versteend en weggepoetst

wij allen staan nu, op 4 mei 2023, in ons mooie park

en wij herdenken ze:

de mannen en jongens, de vrouwen en meisjes

die nooit meer thuis kwamen,

onze Joodse medeburgers,

hun namen in glanzend koper geschreven:

Sander van Delft, vermoord in Sobibor,

Schoontje Dina van Delft-Kohen, vermoord in Sobibor,

Magda Frank-Zilverberg, gevlucht in de dood,

Simon Northeimer, vermoord in Auschwitz,

Roosje Noordheimer-Stern, vermoord in Auschwitz,

Andre Meijers, vermoord in Auschwitz,

Rosette Meijers-Meijers, vermoord in Auschwitz,

Otto Paul Ehrlich, gevlucht in de dood …

alsjeblieft, … laat niet alles tevergeefs zijn geweest,

blijf wakker,

want het gevaar van blindheid

en de geheven rechterarm is overal

de zwarte uniformen, dreigementen uitend over tribunalen

het vrije woord verstikkend,

de verwarring zaaiende trollen

de regeerders van de duistere rijken der leugenaars

ze zijn terug van nooit weggeweest…

78 jaar geleden zweeg het geschut,

wij mogen en kunnen niet zwijgen,

wij zijn het verplicht aan de anoniemen

wier as is verstrooid in de helse stormen van haat,

aan de doden in Normandië, Tyne Cot,

Margraten, Holten, op de Waalsdorpervlakte,

in ons eigen Epe, waar ook ter wereld

blijf waakzaam, spreek je uit, schreeuw het uit,

wij zijn allen geboren in vrijheid,

de onvoorstelbare rijkdom

die we nooit genoeg kunnen waarderen,